Auracast چیست و چگونه کار می کند و تفاوت Auracast با Bluetooth

تا چند سال قبل، وقتی می گفتیم یک اسپیکر «بلوتوث دارد»، تقریبا همه می دانستیم منظور چیست. گوشی را روشن می کردیم، نام اسپیکر را از فهرست دستگاه ها پیدا می کردیم، روی آن می زدیم و چند ثانیه بعد موسیقی از اسپیکر پخش می شد.

این تجربه آنقدر عادی شده که شاید کمتر کسی به این فکر کند که اساسا چرا باید یک اسپیکر را به صورت جداگانه به گوشی متصل کنیم.

حالا یک موقعیت متفاوت را تصور کنید.

در یک سالن انتظار فرودگاه نشسته اید و تلویزیونی روبروی شما در حال پخش اخبار است، اما صدای تلویزیون قطع شده تا برای مسافران مزاحمت ایجاد نکند. هدفون بلوتوثی خودتان را در گوش دارید. کافی است از روی گوشی یا هدفون، صدای همان تلویزیون را انتخاب کنید و صدا را مستقیم بشنوید.

یا در یک موزه هستید و برای هر بخش، یک راهنمای صوتی جداگانه وجود دارد. به جای گرفتن یک دستگاه اختصاصی، هدفون خودتان را به صدای همان بخش متصل می کنید.

یا در یک باشگاه ورزشی، چند تلویزیون روشن است و هر کدام برنامه متفاوتی پخش می کنند. می توانید صدای تلویزیونی را که می خواهید انتخاب کنید و آن را در هدفون خودتان بشنوید.

حتی می توان یک قدم جلوتر رفت. تصور کنید یک تلویزیون در خانه، صدای فیلم را برای چند دستگاه صوتی مختلف پخش می کند؛ یک نفر با هدفون گوش می دهد، نفر دوم با ایرباد و اسپیکر دیگری هم همان صدا را در اتاق دیگری پخش می کند.

این ایده شاید در نگاه اول شبیه همان Bluetooth همیشگی به نظر برسد، اما تفاوت مهمی وجود دارد.

در Bluetooth معمولی، معمولا شما یک اتصال ایجاد می کنید. در Auracast، دستگاه می تواند یک جریان صوتی را Broadcast کند؛ یعنی صدا را در محیط منتشر کند و دستگاه های سازگار بتوانند آن را دریافت کنند.

اینجا دقیقا همان جایی است که داستان Auracast شروع می شود.

Bluetooth SIG، Auracast را یکی از قابلیت های جدید Bluetooth LE Audio معرفی می کند؛ قابلیتی که امکان Broadcast کردن یک یا چند جریان صوتی برای تعداد بسیار زیادی از گیرنده های سازگار را فراهم می کند.

اما برای اینکه بفهمیم چرا این فناوری اهمیت دارد و چرا ممکن است در آینده روی اسپیکرها، تلویزیون ها، هدفون ها و حتی فضاهای عمومی تاثیر بگذارد، باید کمی به عقب برگردیم.

Bluetooth تا امروز چگونه صدا را منتقل می کرد؟

Bluetooth از همان ابتدا قرار نبود جایگزین اینترنت یا شبکه های بزرگ بی سیم باشد. هدف آن ایجاد ارتباط بی سیم ساده و کم مصرف میان دستگاه های نزدیک بود.

در حوزه صوت، این فناوری به تدریج به یکی از مهم ترین روش های اتصال گوشی به هدفون، ایرباد، اسپیکر، سیستم صوتی خودرو و تلویزیون تبدیل شد.

مدل استفاده هم بسیار ساده بود:

گوشی صدا را می فرستد و اسپیکر یا هدفون آن را دریافت می کند.

برای مثال، وقتی گوشی خود را به یک اسپیکر بلوتوثی متصل می کنید، در واقع یک ارتباط مشخص میان منبع و گیرنده ایجاد شده است.

این مدل برای استفاده روزمره فوق العاده است. شما می خواهید موسیقی گوشی تان را بشنوید و یک اسپیکر دارید. پس همان یک اتصال کاملا کافی است.

مشکل زمانی شروع می شود که بخواهیم از یک صدا برای تعداد زیادی دستگاه استفاده کنیم.

فرض کنید در یک مهمانی چند اسپیکر دارید و می خواهید همه آنها دقیقا یک موسیقی را پخش کنند. اینجا دیگر یک اتصال ساده کافی نیست. سازندگان اسپیکر در سال های گذشته برای حل چنین مسئله ای روش های مختلفی ارائه کرده اند؛ از TWS و Stereo Pair گرفته تا Party Mode و سیستم های اختصاصی چند اسپیکری.

این راهکارها کاربردی هستند، اما یک ویژگی مشترک دارند: معمولا به سازگاری میان دستگاه های مشخص وابسته اند.

Auracast از مسیر دیگری وارد می شود.

به جای اینکه بگوید «این دستگاه به آن دستگاه متصل شود»، می گوید:

«این صدا را در محیط پخش کن؛ هر دستگاه سازگاری که می خواهد آن را دریافت کند.»

همین تغییر کوچک در نگاه اول، یکی از مهم ترین تغییرات معماری صوتی Bluetooth در سال های اخیر است.

 

Auracast دقیقا چیست؟

Auracast را نباید یک نسخه جدید از Bluetooth یا یک فناوری کاملا جدا از Bluetooth تصور کرد.

Auracast بخشی از اکوسیستم Bluetooth LE Audio است. LE Audio نسل جدید معماری صوتی Bluetooth است که علاوه بر بهبودهای مربوط به انتقال صدا، قابلیت هایی مانند Codec جدید LC3، Multi-Stream Audio، پشتیبانی بهتر از تجهیزات کمک شنوایی و Broadcast Audio را وارد این اکوسیستم کرده است.

در واقع برای فهم درست Auracast باید سه مفهوم را کنار هم ببینیم:

Bluetooth LE Audio معماری جدید صوتی است.

LC3 Codec مورد استفاده در این معماری است.

Auracast تجربه و پیکربندی استاندارد شده Broadcast Audio در این اکوسیستم است.

Bluetooth SIG در تعریف رسمی خود، Auracast را مجموعه ای از پیکربندی های Bluetooth Broadcast Audio می داند که در قالب Public Broadcast Profile یا PBP تعریف شده اند.

اگر بخواهیم همه این توضیحات فنی را کنار بگذاریم، ساده ترین تعریف این است:

Auracast به دستگاه های سازگار اجازه می دهد یک صدای مشترک را بدون نیاز به Pair کردن جداگانه با هر گیرنده، برای تعداد زیادی دستگاه پخش کنند.

این همان بخش مهم ماجراست.

 

یک مثال ساده؛ Auracast را مثل یک ایستگاه رادیویی تصور کنید

برای فهم Auracast، شاید بهترین مثال همان چیزی باشد که همه ما از رادیو می شناسیم.

رادیو یک سیگنال را منتشر می کند.

شنونده ها لازم نیست تک تک به ایستگاه رادیویی «Pair» شوند. کافی است گیرنده آنها روی همان ایستگاه قرار بگیرد.

Auracast دقیقا رادیو نیست و از نظر فنی هم نباید این دو را یکی بدانیم، اما از نظر مفهوم کاربر، این تشبیه بسیار خوبی است.

یک منبع صوتی می تواند Broadcast ایجاد کند و دستگاه های سازگار در محدوده آن را دریافت کنند.

برای مثال، یک تلویزیون می تواند Broadcast خود را با عنوانی مانند:

TV – Sports Hall

منتشر کند.

کاربر وارد محدوده می شود، Broadcast را پیدا می کند و آن را انتخاب می کند.

این اتفاق با مدل قدیمی Bluetooth که در آن باید دستگاه را Pair کنیم تفاوت اساسی دارد.

حتی Bluetooth SIG در معرفی Auracast از این قابلیت به عنوان راهی برای «باز کردن» صدای تلویزیون های خاموش در مکان های عمومی یاد می کند؛ مکان هایی مانند فرودگاه، باشگاه و سالن های انتظار.

 

Bluetooth LE Audio چه نقشی در این داستان دارد؟

اگر Auracast را بدون شناخت LE Audio بررسی کنیم، خیلی زود به یک سوءتفاهم می رسیم.

بعضی کاربران تصور می کنند Auracast فقط یک قابلیت جدید برای Bluetooth 5.3 یا Bluetooth 5.4 است. در حالی که ماجرا اینقدر ساده نیست.

LE Audio روی رادیوی Bluetooth Low Energy کار می کند و برای انتقال صوت، معماری متفاوتی نسبت به Bluetooth Classic Audio دارد.

یکی از اجزای کلیدی این معماری، LE Isochronous Channels است. Bluetooth SIG اعلام کرده که LE Audio به قابلیتی متکی است که در Bluetooth Core Specification 5.2 معرفی شد و امکان انتقال داده های ایزوکرون را روی Bluetooth Low Energy فراهم می کند.

برای کاربر عادی لازم نیست بداند Isochronous Channels دقیقا چگونه در سطح پروتکل کار می کنند. مهم این است که صدا برخلاف یک فایل معمولی، به زمان بندی حساس است.

اگر یک فایل متنی چند میلی ثانیه دیرتر برسد، احتمالا هیچ اهمیتی ندارد. اما در صدا، هماهنگی زمانی اهمیت زیادی دارد. مخصوصا وقتی قرار است چند جریان صوتی به صورت هماهنگ پخش شوند.

LE Audio زیرساختی ایجاد کرده که Bluetooth بتواند این نوع ارتباط صوتی را به شکل جدیدی مدیریت کند.

 

LC3 چیست و چرا در LE Audio اهمیت دارد؟

یکی دیگر از واژه هایی که کنار Auracast زیاد می بینید، LC3 است.

LC3 مخفف Low Complexity Communications Codec است.

Codec وظیفه دارد صدا را برای انتقال دیجیتال آماده و فشرده کند و در سمت گیرنده دوباره آن را به شکل قابل پخش تبدیل کند.

Bluetooth SIG، LC3 را Codec اصلی LE Audio معرفی کرده است و یکی از مزیت های مهم آن، امکان ارائه کیفیت صوتی مناسب با نرخ داده پایین تر است. بر اساس اطلاعات Bluetooth SIG، آزمایش های شنیداری نشان داده اند LC3 می تواند در شرایطی کیفیت قابل قبولی را با نرخ بیت پایین تر از SBC ارائه دهد.

این موضوع از یک جهت مهم است: مصرف انرژی و پهنای باند در دستگاه های بی سیم اهمیت زیادی دارد.

اما نباید LC3 و Auracast را با یکدیگر اشتباه بگیریم.

LC3 یک Codec است.

Auracast یک قابلیت Broadcast است.

LE Audio چارچوب بزرگ تری است که این اجزا را کنار هم قرار می دهد.

به زبان ساده، اگر Auracast را «روش انتشار صدا» بدانیم، LC3 یکی از روش هایی است که می تواند صدا را برای انتقال در این معماری آماده کند.

فرق Auracast با Bluetooth معمولی دقیقا چیست؟

فرض کنید گوشی شما یک آهنگ را پخش می کند.

در روش معمول:

گوشی ← اسپیکر

در حالت دیگری ممکن است:

گوشی ← هدفون

اما در Broadcast Audio می توانیم چنین مدلی داشته باشیم:

منبع صدا → چندین گیرنده

و این گیرنده ها می توانند دستگاه های مختلفی باشند.

برای مثال:

تلویزیون → هدفون اول
تلویزیون → هدفون دوم
تلویزیون → ایرباد
تلویزیون → اسپیکر
تلویزیون → تجهیزات کمک شنوایی

Bluetooth SIG می گوید Broadcast Audio می تواند یک جریان صوتی را به تعداد نامحدودی از دستگاه های صوتی گیرنده ارسال کند. البته «نامحدود» در اینجا یک مفهوم معماری است و نباید آن را به معنی بی نهایت دستگاه در هر محیط واقعی برداشت کرد؛ شرایط رادیویی، طراحی فرستنده و ظرفیت سیستم همچنان اهمیت دارند.

این تفاوت، مهم ترین چیزی است که Auracast با خود آورده است.

 

آیا Auracast جای TWS را می گیرد؟

احتمالا نه.

و اساسا قرار نیست این دو فناوری دقیقا یک کار انجام دهند.

TWS یا True Wireless Stereo بیشتر با تجربه ای که در ایربادهای بی سیم می شناسیم ارتباط دارد. هدف اصلی این است که جریان های صوتی مربوط به کانال چپ و راست به شکل هماهنگ به دو ایرباد برسند.

LE Audio نیز قابلیت Multi-Stream Audio را برای ارسال چند جریان مستقل و هماهنگ در نظر گرفته است. Bluetooth SIG یکی از کاربردهای اصلی Multi-Stream را بهبود تجربه محصولاتی مانند ایربادهای کاملا بی سیم معرفی می کند.

Auracast اما مسئله دیگری را حل می کند.

فرض کنید یک منبع می خواهد صدای خود را در اختیار تعداد زیادی شنونده قرار دهد.

اینجا Broadcast اهمیت پیدا می کند.

پس آینده احتمالا به شکل «TWS یا Auracast» نخواهد بود.

بلکه بیشتر شبیه این است:

Multi-Stream برای ارتباط های چندجریانی و شخصی

و

Auracast برای Broadcast و اشتراک گذاری صدا

هر دو می توانند در یک اکوسیستم صوتی جدید کنار هم زندگی کنند.

 

یک تفاوت مهم دیگر؛ Auracast به Pairing وابسته نیست

یکی از نکات جذاب Auracast این است که تجربه کاربر می تواند از Pairing سنتی فاصله بگیرد.

امروز اگر وارد خانه دوستتان شوید و بخواهید به اسپیکر او وصل شوید، معمولا باید وارد تنظیمات Bluetooth شوید، دستگاه را پیدا کنید و در صورت نیاز Pair کنید.

در یک محیط Auracast، ممکن است تجربه بسیار ساده تر باشد.

مثلا:

Living Room Audio

را می بینید و آن را انتخاب می کنید.

این مدل استفاده برای فضاهای عمومی بسیار مهم است؛ چون در یک فرودگاه یا سالن کنفرانس نمی توان از هر کاربر انتظار داشت فرآیند Pairing پیچیده ای انجام دهد.

در واقع یکی از اهداف Auracast همین است که تجربه دریافت صوت در محیط های عمومی را ساده تر کند.

Auracast در فرودگاه چه کاربردی دارد؟

فرض کنید در فرودگاه منتظر پرواز هستید.

چند تلویزیون در سالن نصب شده است. تصویر برای همه قابل مشاهده است اما صدای آنها قطع شده تا محیط آرام بماند.

در چنین شرایطی، یک سیستم Auracast می تواند صدای تلویزیون را Broadcast کند.

مسافر با ایرباد یا هدفون سازگار خودش، صدای همان تلویزیون را دریافت می کند.

این کاربرد آنقدر منطقی است که Bluetooth SIG آن را یکی از سناریوهای اصلی Auracast در مکان های عمومی معرفی می کند. فرودگاه، سالن انتظار، باشگاه و دیگر مکان هایی که تلویزیون بدون صدا دارند، از نمونه های مشخص این کاربرد هستند.

نکته جالب اینجاست که کاربر مجبور نیست برای شنیدن تلویزیون یک هدفون خاص که متعلق به فرودگاه است تهیه کند. ایده Auracast این است که از تجهیزات شخصی سازگار خود استفاده کند.

 

موزه ها هم می توانند داستان متفاوتی پیدا کنند

در یک موزه، معمولا برای هر اثر یا هر بخش، توضیحات صوتی ارائه می شود.

راهکار سنتی می تواند شامل دستگاه های Audio Guide باشد که موزه آنها را در اختیار بازدیدکننده قرار می دهد.

Auracast می تواند این مدل را تغییر دهد.

فرض کنید جلوی یک اثر ایستاده اید.

Broadcast مربوط به همان بخش را انتخاب می کنید و توضیحات صوتی را با هدفون خودتان می شنوید.

در بخش دیگری، Broadcast دیگری وجود دارد.

این ایده برای موزه ها، نمایشگاه ها، مراکز گردشگری و سیستم های Tour Guide جذاب است و Bluetooth SIG نیز Tour Systems را از کاربردهای مهم Auracast در فضاهای عمومی معرفی کرده است.

 

سالن کنفرانس؛ جایی که Auracast می تواند واقعا مفید باشد

تصور کنید در یک کنفرانس بین المللی نشسته اید.

سخنران به زبان انگلیسی صحبت می کند اما سیستم ترجمه همزمان، چند خروجی صوتی ایجاد می کند.

در یک مدل آینده نگر می توان Broadcast های مختلفی داشت:

English

فارسی

Deutsch

العربية

هر شرکت کننده جریان مورد نظر خود را انتخاب می کند.

البته یک نکته مهم وجود دارد: Auracast خودش مترجم نیست. ترجمه توسط سیستم دیگری انجام می شود و Auracast فقط می تواند زیرساخت مناسبی برای توزیع جریان های صوتی مختلف باشد.

این موضوع با یکی از مسیرهای توسعه فعلی Bluetooth SIG نیز ارتباط دارد. این مجموعه در حال بررسی راهکارهایی برای افزایش ظرفیت Auracast و پشتیبانی از Broadcast هایی با تعداد جریان های صوتی بیشتر، از جمله کاربردهای چندزبانه، است.

 

شاید مهم ترین کاربرد Auracast برای افراد کم شنوا باشد

اگر بخواهیم فقط به مهمانی و اسپیکر فکر کنیم، بخش مهمی از داستان Auracast را از دست داده ایم.

یکی از مهم ترین اهداف LE Audio، بهبود تجربه تجهیزات کمک شنوایی است.

Auracast می تواند به عنوان نسل جدیدی از فناوری های Assistive Listening مورد استفاده قرار گیرد.

تصور کنید در یک سالن سخنرانی نشسته اید. سیستم صوتی سالن یک Broadcast ایجاد می کند. فردی که از یک وسیله کمک شنوایی سازگار استفاده می کند، می تواند همان صدای سخنران را مستقیما دریافت کند.

این موضوع در محیط هایی مثل سالن های کنفرانس، مراکز آموزشی، عبادتگاه ها، سینماها و دیگر مکان های عمومی اهمیت زیادی دارد.

Bluetooth SIG نیز Auracast را یکی از مسیرهای مهم برای افزایش دسترسی پذیری صوت معرفی می کند.

به همین دلیل، شاید مهم ترین تحول Auracast در نهایت نه در مهمانی ها، بلکه در این باشد که افراد بیشتری بتوانند صدای محیط اطراف خود را با کیفیت و کنترل بهتر بشنوند.

 

آیا Auracast برای سینما هم مناسب است؟

سینما یکی دیگر از محیط هایی است که می تواند از Broadcast Audio استفاده کند.

فرض کنید فیلم در حال پخش است و شما به دلیل شرایط شنوایی ترجیح می دهید صدای فیلم را مستقیما در هدفون خود بشنوید.

یا سالن چند جریان صوتی مختلف ارائه می دهد.

در آینده می توان چنین کاربردهایی را تصور کرد، البته پیاده سازی دقیق آن به تجهیزات سینما و طراحی سیستم صوتی بستگی دارد.

Bluetooth SIG نیز سینماها را در میان مکان های عمومی مناسب برای Auracast قرار داده است.

 

Auracast برای تلویزیون های خانگی چه معنایی دارد؟

تلویزیون شاید یکی از مهم ترین دستگاه هایی باشد که می تواند از این فناوری استفاده کند.

امروز وقتی تلویزیون را به یک اسپیکر یا هدفون Bluetooth وصل می کنیم، در واقع داریم یک ارتباط مشخص میان تلویزیون و گیرنده ایجاد می کنیم.

اما در آینده می توان سناریوی متفاوتی داشت.

تلویزیون یک Broadcast صوتی ایجاد می کند.

یک نفر با هدفون گوش می دهد.

نفر دوم با ایرباد.

یک اسپیکر دیگر هم همان صدا را دریافت می کند.

این مدل به خصوص برای خانه هایی که چند نفر با شرایط شنیداری متفاوت از یک تلویزیون استفاده می کنند، جالب است.

مثلا یکی از اعضای خانواده می تواند صدای تلویزیون را از اسپیکر اصلی بشنود و فرد دیگری صدای همان تلویزیون را با هدفون دریافت کند.

Bluetooth SIG نیز Auracast را برای تجربه های Home Theater و اشتراک گذاری صوت در محیط خانه مورد توجه قرار داده است.

آیا Auracast قرار است جای Wi-Fi را بگیرد؟

خیر.

این دو فناوری را نباید رقیب مستقیم هم بدانیم.

Wi-Fi برای انتقال حجم زیادی از داده، اینترنت، شبکه خانگی و استریم بسیار مناسب است.

Bluetooth LE Audio و Auracast بیشتر برای ارتباط صوتی نزدیک، کم مصرف و Broadcast طراحی شده اند.

حتی می توان آینده ای را تصور کرد که هر دو در کنار یکدیگر کار کنند.

مثلا اینترنت از طریق Wi-Fi وارد تلویزیون می شود، تلویزیون محتوای صوتی را پردازش می کند و سپس همان صدا از طریق Auracast در اختیار هدفون یا اسپیکرهای سازگار قرار می گیرد.

در چنین معماری، Wi-Fi و Bluetooth رقیب هم نیستند؛ هر کدام بخشی از کار را انجام می دهند.

 

Auracast چه تغییری در اسپیکرهای بلوتوثی ایجاد می کند؟

حالا می رسیم به بخش مهم تر برای بازار اسپیکر.

تا امروز، یکی از سوال های اصلی هنگام خرید اسپیکر بلوتوثی این بود:

«چه نسخه ای از Bluetooth دارد؟»

اما به تدریج سوال های دیگری اهمیت پیدا خواهند کرد:

آیا LE Audio دارد؟

آیا Auracast دارد؟

آیا می تواند Broadcast دریافت کند؟

آیا می تواند Broadcast ایجاد کند؟

آیا LC3 را پشتیبانی می کند؟

آیا Multi-Stream دارد؟

این تغییر به معنی بی ارزش شدن Bluetooth Classic نیست. میلیون ها محصول موجود همچنان از آن استفاده خواهند کرد.

برای نمونه، در محصولات فعلی دنای، Bluetooth همچنان یکی از روش های مهم اتصال صوتی است. اسپیکر دیجی دنای DE-DA2012DJ7Y در مشخصات فعلی خود Bluetooth 5.0، ورودی AUX، Optical، Coaxial، USB و TF Card و ورودی میکروفون دارد.

این یعنی اسپیکرهای امروز هنوز عمدتا حول همان مدل های شناخته شده اتصال ساخته می شوند.

اما اگر LE Audio و Auracast فراگیر شوند، تعریف «اتصال اسپیکر» می تواند تغییر کند.

 

از اسپیکر به یک عضو از اکوسیستم صوتی

شاید در آینده اسپیکر را فقط یک دستگاه پخش صدا نبینیم.

فرض کنید تلویزیون خانه یک Broadcast صوتی ایجاد می کند.

اسپیکر اتاق نشیمن آن را دریافت می کند.

اسپیکر دیگری در آشپزخانه همان صدا را می گیرد.

یک هدفون نیز به همان Broadcast گوش می دهد.

در این حالت اسپیکر دیگر فقط یک «گیرنده Bluetooth» نیست.

عضوی از یک اکوسیستم صوتی است.

این تفاوت از نظر طراحی محصولات آینده بسیار مهم است.

 

آیا این یعنی همه اسپیکرها با هم سازگار می شوند؟

نه، حداقل نه به این سادگی.

یکی از خطرناک ترین برداشت ها از Auracast این است که تصور کنیم از فردا هر اسپیکر Bluetooth موجود در بازار می تواند با هر اسپیکر دیگری کار کند.

چنین چیزی درست نیست.

برای استفاده از Auracast، دستگاه باید قابلیت های لازم را داشته باشد.

بنابراین اگر روی یک اسپیکر نوشته شده باشد:

Bluetooth 5.0

این عبارت به تنهایی هیچ تضمینی درباره Auracast نمی دهد.

حتی عدد بالاتر Bluetooth نیز به تنهایی کافی نیست.

Bluetooth SIG در FAQ رسمی خود صراحتا توضیح می دهد که LE Audio به قابلیت های مشخصی نیاز دارد و صرفا داشتن یک نسخه خاص از Bluetooth به معنی پشتیبانی خودکار از تمام قابلیت های LE Audio نیست.

پس هنگام خرید یک محصول، بهتر است به جای توجه صرف به عدد نسخه Bluetooth، مشخصات واقعی محصول را بررسی کنید.

 

Bluetooth 5.2 یعنی Auracast؟

خیر.

این یکی از سوال هایی است که احتمالا با بیشتر شدن محصولات Auracast، بیشتر هم مطرح خواهد شد.

Bluetooth SIG اعلام کرده که LE Audio به LE Isochronous Channels متکی است؛ قابلیتی که در Bluetooth Core Specification 5.2 معرفی شد. اما این به معنی آن نیست که هر دستگاه Bluetooth 5.2 حتما LE Audio یا Auracast دارد.

پس:

Bluetooth 5.2 ≠ Auracast

و حتی:

Bluetooth 5.3 ≠ Auracast

و:

Bluetooth 5.4 ≠ Auracast

باید مشخصات واقعی محصول بررسی شود.

وضعیت Auracast در سال 2026 چگونه است؟

Auracast دیگر فقط یک ایده روی کاغذ نیست.

محصولات واقعی وارد بازار شده اند و Bluetooth SIG فهرستی از محصولات سازگار را منتشر می کند.

از طرف دیگر، کاربردهای واقعی در فضاهای عمومی نیز در حال شکل گیری هستند.

Bluetooth SIG در سال 2026 محتوای بیشتری درباره پیاده سازی های واقعی Auracast، تجربه کاربران و استفاده از آن در محیط های عمومی منتشر کرده است. در سایت رسمی این مجموعه، نمونه هایی از استفاده در فضاهای کاری و عمومی و همچنین محصولات جدید سازگار با Auracast دیده می شود.

در نتیجه، شاید هنوز زود باشد که بگوییم Auracast در زندگی روزمره همه مردم فراگیر شده است، اما دیگر نمی توان آن را صرفا یک فناوری آزمایشگاهی یا مفهومی دانست.

این فناوری وارد مرحله ای شده که صنعت باید درباره تجربه واقعی کاربر، طراحی محصولات و زیرساخت آن تصمیم بگیرد.

 

Bluetooth 6.2 چه ارتباطی با این آینده دارد؟

در اینجا یک نکته دیگر هم وجود دارد که بد نیست بدانیم.

جدیدترین نسخه منتشرشده Bluetooth Core Specification در حال حاضر نسخه 6.2 است که در 3 نوامبر 2025 تصویب شده است.

اما باز هم نباید این دو موضوع را با هم یکی کنیم.

Bluetooth Core 6.2 به معنی Auracast نیست.

Bluetooth Core Specification مجموعه بسیار گسترده تری از قابلیت ها و سازوکارهای Bluetooth را تعریف می کند.

Auracast در حوزه Bluetooth Broadcast Audio و LE Audio قرار دارد.

بنابراین هنگام معرفی یک محصول بهتر است نگوییم:

«چون Bluetooth 6.2 دارد، پس Auracast دارد.»

چنین نتیجه گیری از نظر فنی درست نیست.

 

آینده Bluetooth Audio فقط Auracast نیست

اگر Auracast را یک پایان تصور کنیم، باز هم تصویر کاملی از آینده صوت بی سیم نداریم.

Bluetooth SIG در حال کار روی مجموعه ای از قابلیت های جدید برای LE Audio است.

از جمله پروژه هایی برای:

High Resolution و Lossless Audio

Spatial Audio

Surround Sound

Voice Assistant

Sound Exposure

Extended Auracast Coverage

افزایش ظرفیت Auracast

و

روش های ساده تر برای پیدا کردن Broadcast ها

این موضوع بسیار جالب است، چون نشان می دهد صنعت فقط به دنبال این نیست که «صدا را بی سیم منتقل کند».

بحث اصلی به سمت ساختن یک اکوسیستم صوتی کامل تر می رود.

 

Extended Auracast Coverage یعنی چه؟

فرض کنید در یک سالن بسیار بزرگ هستیم.

یک فرستنده به تنهایی شاید برای پوشش کل محیط کافی نباشد.

یکی از مسیرهای توسعه فعلی Bluetooth SIG، استانداردسازی استفاده از چند فرستنده Auracast برای ایجاد پوشش گسترده تر است.

این موضوع می تواند برای مکان هایی مانند:

فرودگاه ها

استادیوم ها

سالن های نمایش

مراکز همایش

موزه های بزرگ

و مراکز تجاری

اهمیت زیادی داشته باشد.

یعنی Auracast می تواند از یک Broadcast کوچک در اتاق، به یک زیرساخت صوتی در مقیاس بزرگ تر تبدیل شود.

 

افزایش ظرفیت Auracast چرا اهمیت دارد؟

یک Broadcast ممکن است فقط یک جریان صوتی داشته باشد، اما در سناریوهای پیچیده تر ممکن است بخواهیم چند جریان مختلف منتشر کنیم.

مثلا در یک کنفرانس:

English

Persian

German

Arabic

یا در یک مجموعه ورزشی:

Main Audio

Commentary

Accessibility Audio

این همان جایی است که افزایش ظرفیت اهمیت پیدا می کند.

Bluetooth SIG در پروژه های در حال توسعه خود به طور مشخص از افزایش ظرفیت Auracast و استفاده از چند فرستنده برای پشتیبانی از جریان های صوتی بیشتر صحبت کرده است.

این قابلیت ها هنوز نباید به عنوان امکانات عمومی و قطعی تمام محصولات موجود معرفی شوند؛ آنها بخشی از مسیر توسعه استاندارد هستند.

اما برای پیش بینی آینده صنعت بسیار مهم اند.

 

Spatial Audio و Surround Sound؛ مرحله بعدی چیست؟

صدای آینده فقط قرار نیست «بلندتر» یا «بی سیم تر» باشد.

تجربه شنیدن هم در حال تغییر است.

Spatial Audio تلاش می کند صدا را در یک فضای سه بعدی تر و طبیعی تر قرار دهد؛ به گونه ای که شنونده احساس کند صدا فقط از چپ و راست نمی آید، بلکه در یک فضای اطراف او قرار گرفته است.

Bluetooth SIG نیز در فهرست پروژه های توسعه LE Audio، استانداردسازی Spatial Audio و Surround Sound را دنبال می کند.

اگر این روند را کنار Auracast بگذاریم، تصویر جالبی شکل می گیرد:

در یک طرف، Auracast روش جدیدی برای توزیع صدا ایجاد می کند.

در طرف دیگر، Spatial Audio و Surround Sound می توانند نحوه تجربه صدا را تغییر دهند.

و این دو مسیر در آینده می توانند روی یکدیگر اثر بگذارند.

 

هوش مصنوعی هم وارد این بازی شده است

AI نیز احتمالا بخشی از نسل آینده محصولات صوتی خواهد بود.

اسپیکرهای آینده می توانند فقط یک فایل صوتی را پخش نکنند؛ بلکه صدا را تحلیل و پردازش کنند.

برای مثال:

تشخیص محیط

تنظیم خودکار EQ

بهبود صدای گفتگو

کاهش نویز

پردازش صدای میکروفون

تشخیص نوع محتوای صوتی

و حتی کنترل صوتی

می توانند بخشی از تجربه آینده باشند.

در چنین شرایطی، یک اسپیکر آینده ممکن است همزمان چند نقش داشته باشد:

یک پخش کننده صوتی

یک پردازنده صوت

یک دستگاه هوشمند

یک گیرنده LE Audio

و حتی یک فرستنده Auracast.

این تغییر از نظر بازار بسیار مهم است، چون مرز میان «اسپیکر»، «تلویزیون»، «هدفون» و «دستگاه هوشمند» به تدریج کمرنگ تر می شود.

 

آیا Auracast برای مهمانی ها هم جذاب است؟

قطعا.

فرض کنید در یک خانه بزرگ مهمانی دارید و چند اسپیکر در نقاط مختلف قرار گرفته اند.

در مدل های امروزی، برای هماهنگ کردن آنها معمولا باید از قابلیت اختصاصی همان برند یا یک اکوسیستم مشخص استفاده کنید.

در یک آینده مبتنی بر Auracast، اگر اسپیکرها و منبع صدا از این فناوری پشتیبانی کنند، Broadcast Audio می تواند راه دیگری برای توزیع همان صدا ایجاد کند.

اما اینجا هم باید واقع بین بود.

Auracast قرار نیست تمام مشکلات Multiroom را جادویی حل کند.

اگر هدف شما کنترل مستقل صدای هر اتاق، پخش موسیقی های مختلف در نقاط مختلف خانه یا مدیریت پیچیده شبکه صوتی باشد، فناوری های شبکه ای و Multiroom همچنان اهمیت خودشان را دارند.

Auracast بیشتر برای این ایده جذاب است:

یک صدا را در اختیار تعداد زیادی شنونده قرار بده.

Auracast و اسپیکرهای دنای

برای دنای، این فناوری از یک جهت دیگر هم جالب است.

دنیا در حال حرکت از محصولاتی است که فقط «اتصال Bluetooth» دارند، به سمت محصولاتی که بخشی از یک اکوسیستم ارتباطی و صوتی هستند.

در محصولات فعلی دنای، بسته به مدل، امکاناتی مانند Bluetooth، ورودی های مختلف صوتی، USB، Optical، Coaxial، AUX، TF Card و ورودی میکروفون وجود دارد.

برای مثال، اسپیکر دیجی دار دنای DE-DA2012DJ7Y با Bluetooth 5.0 و مجموعه ای از ورودی های صوتی و میکروفون عرضه شده است.

اما در یک مقاله تخصصی درباره آینده Audio باید بین محصولات امروز و فناوری های آینده مرز روشنی وجود داشته باشد.

بنابراین نباید صرفا به دلیل وجود Bluetooth روی یک محصول، آن را Auracast Compatible معرفی کرد.

این اتفاق اتفاقا برای اعتبار یک برند بهتر است.

وقتی یک برند درباره فناوری آینده صحبت می کند و همزمان صادقانه می گوید کدام قابلیت در محصولات فعلی آن وجود دارد و کدام قابلیت مربوط به نسل های آینده است، مخاطب آن را جدی تر می گیرد.

 

آیا می توان یک اسپیکر قدیمی را با آپدیت نرم افزاری Auracast کرد؟

در بعضی محصولات، به روزرسانی نرم افزاری می تواند قابلیت های جدیدی فعال کند.

اما نباید انتظار داشت هر اسپیکر قدیمی با یک Firmware Update به Auracast مجهز شود.

پشتیبانی از LE Audio و Broadcast به معماری سخت افزاری و نرم افزاری محصول وابسته است.

کنترلر Bluetooth، پردازنده، حافظه، Stack نرم افزاری و پشتیبانی از قابلیت های لازم، همگی می توانند نقش داشته باشند.

به همین دلیل، اگر سازنده رسما اعلام نکرده باشد که محصول با یک به روزرسانی از Auracast پشتیبانی می کند، نباید چنین قابلیتی را فرض کرد.

 

هنگام خرید اسپیکر آینده نگر به چه چیزهایی توجه کنیم؟

اگر کسی امروز قصد خرید یک اسپیکر دارد و می خواهد محصولی انتخاب کند که از نظر فناوری ارتباطی برای چند سال آینده آماده تر باشد، بهتر است فقط به عدد Bluetooth توجه نکند.

اینکه روی جعبه نوشته شده Bluetooth 5.3 یا 5.4 به تنهایی اطلاعات کافی نمی دهد.

بهتر است مشخصات دقیق محصول بررسی شود.

آیا Bluetooth LE Audio دارد؟

آیا Auracast را پشتیبانی می کند؟

آیا LC3 در مشخصات آن آمده است؟

آیا دستگاه فقط Receiver است یا قابلیت Transmitter هم دارد؟

آیا سازنده برای Firmware Update برنامه دارد؟

اینها سوال های دقیق تری هستند.

در واقع ممکن است یک محصول با Bluetooth 5.4 داشته باشید که Auracast نداشته باشد و محصول دیگری با قابلیت های LE Audio و Auracast تجربه کاملا متفاوتی ارائه دهد.

 

Auracast چه محدودیت هایی دارد؟

طبیعی است که هر فناوری جدیدی در کنار مزایای خود محدودیت هایی هم داشته باشد.

اولین مسئله، سازگاری است.

همه دستگاه های Bluetooth موجود در بازار Auracast را پشتیبانی نمی کنند.

دومین مسئله، دوره گذار است.

سال ها طول می کشد تا دستگاه های قدیمی از بازار خارج شوند و محصولات جدید جای آنها را بگیرند.

سومین مسئله، تجربه کاربری است.

اگر در یک فرودگاه ده ها Broadcast وجود داشته باشد، پیدا کردن Broadcast درست باید بسیار ساده باشد.

چهارمین مسئله، پوشش و ظرفیت است.

در یک اتاق کوچک، طراحی سیستم ساده تر است. اما در یک فرودگاه یا استادیوم بزرگ، نیاز به طراحی دقیق تر و احتمالا چند فرستنده وجود دارد.

و مسئله پنجم، آگاهی کاربران است.

اگر مردم ندانند Auracast چیست یا دستگاه سازگار نداشته باشند، زیرساخت آن به تنهایی کافی نیست.

 

آیا Auracast واقعا آینده اسپیکرهای Bluetooth است؟

اگر منظور از «آینده» این باشد که Auracast قرار است به زودی جای همه روش های اتصال فعلی را بگیرد، پاسخ احتمالا منفی است.

اما اگر منظور این باشد که Broadcast Audio می تواند یکی از مهم ترین مسیرهای تکامل Bluetooth Audio باشد، شواهد فعلی این احتمال را جدی می کنند.

Bluetooth SIG در حال توسعه اکوسیستم LE Audio است.

محصولات Auracast وارد بازار شده اند.

کاربردهای عمومی در حال شکل گیری هستند.

حوزه تجهیزات کمک شنوایی از این فناوری استفاده می کند.

و همزمان، استانداردهای آینده برای افزایش ظرفیت، افزایش پوشش، Spatial Audio، Surround Sound و کیفیت بالاتر صوتی در حال توسعه هستند.

بنابراین Auracast را بهتر است نه به عنوان یک قابلیت کوچک در مشخصات یک اسپیکربلوتوثی، بلکه به عنوان بخشی از یک تغییر بزرگ تر در نحوه توزیع صدا ببینیم.

 

آینده اتصال اسپیکرها احتمالا چگونه خواهد بود؟

اگر بخواهیم کمی جلوتر از امروز نگاه کنیم، احتمالا دیگر یک فناوری واحد وجود نخواهد داشت که همه کارها را انجام دهد.

Bluetooth Classic همچنان برای بسیاری از دستگاه ها باقی می ماند.

LE Audio نسل جدید ارتباط صوتی را جلو می برد.

Multi-Stream تجربه ایربادها و چند جریان صوتی را بهبود می دهد.

Auracast امکان Broadcast را فراهم می کند.

Wi-Fi برای شبکه و انتقال داده های حجیم به کار خود ادامه می دهد.

Spatial Audio و Surround Sound تجربه شنیدن را تغییر می دهند.

و AI می تواند لایه ای از پردازش و هوشمندی را روی همه اینها اضافه کند.

در چنین آینده ای، اسپیکر دیگر فقط یک بلندگو نیست.

ممکن است بخشی از شبکه صوتی خانه باشد.

ممکن است یک Broadcast را دریافت کند.

ممکن است خودش یک Broadcast ایجاد کند.

ممکن است با تلویزیون، هدفون، ایرباد و سایر تجهیزات صوتی ارتباط داشته باشد.

و حتی ممکن است بخشی از پردازش صوت را خودش انجام دهد.

 

Auracast شاید مهم تر از چیزی باشد که امروز به نظر می رسد

فناوری های جدید معمولا در ابتدا خیلی ساده به نظر می رسند.

وقتی Wi-Fi آمد، بسیاری از مردم فقط آن را روشی برای اتصال بی سیم به اینترنت می دیدند.

وقتی Bluetooth وارد زندگی روزمره شد، شاید کمتر کسی تصور می کرد روزی تقریبا همه ما از هدفون، اسپیکر، ساعت، خودرو و ده ها دستگاه Bluetooth استفاده کنیم.

Auracast هم ممکن است در حال حاضر برای بسیاری از کاربران فقط یک قابلیت جدید و ناشناخته باشد.

اما ایده اصلی آن بسیار بزرگ تر است.

این فناوری می خواهد یک مفهوم قدیمی را در دنیای Bluetooth تغییر دهد:

صدا دیگر لزوما نباید بین دو دستگاه رد و بدل شود.

می تواند در محیط Broadcast شود.

تلویزیون می تواند صدای خود را منتشر کند.

یک سالن کنفرانس می تواند صدای سخنران را منتشر کند.

یک موزه می تواند راهنمای صوتی هر بخش را منتشر کند.

یک فرودگاه می تواند صدای تلویزیون ها را در اختیار مسافران قرار دهد.

یک سالن ورزشی می تواند چند جریان صوتی مختلف ارائه کند.

و یک اسپیکر خانگی در آینده می تواند بخشی از همین اکوسیستم باشد.

 

جمع بندی؛ از «وصل شدن» به «انتخاب کردن»

شاید بهترین راه برای فهم Auracast این باشد که به تجربه Bluetooth امروز فکر کنیم.

امروز معمولا می گوییم:

«اسپیکر را به گوشی وصل کن.»

اما در دنیایی که Auracast و LE Audio فراگیر شوند، ممکن است بیشتر بگوییم:

«صدای مورد نظر را انتخاب کن.»

این دو جمله تفاوت کوچکی دارند، اما پشت آنها دو مدل کاملا متفاوت از ارتباط صوتی قرار گرفته است.

مدل اول بر اتصال دستگاه ها به یکدیگر تکیه دارد.

مدل دوم بر انتشار محتوا و انتخاب آن توسط گیرنده ها.

Auracast هنوز قرار نیست همه اسپیکرهای موجود در بازار را کنار بزند و جای Bluetooth معمولی را بگیرد. چنین اتفاقی نه سریع رخ می دهد و نه لزوما منطقی است.

اما روند توسعه Bluetooth نشان می دهد که صنعت در حال حرکت به سمت اکوسیستمی است که در آن صدا می تواند شخصی، چندجریانی، Broadcast، فضایی، با کیفیت بالاتر و حتی هوشمندتر باشد.

از طرف دیگر، پروژه های در حال توسعه Bluetooth SIG برای افزایش پوشش و ظرفیت Auracast، پشتیبانی از صوت Lossless و High Resolution، Spatial Audio و Surround Sound نشان می دهند که داستان LE Audio هنوز تمام نشده است.

برای بازار اسپیکر نیز این تغییر اهمیت زیادی دارد.

نسل های قبلی اسپیکرهای بی سیم بیشتر روی حذف کابل و ساده کردن اتصال تمرکز داشتند.

نسل بعدی احتمالا بیشتر روی ارتباط میان دستگاه ها و اشتراک گذاری صدا تمرکز خواهد کرد.

و شاید در نهایت، همان چیزی که امروز یک فناوری تخصصی به نظر می رسد، به یک رفتار کاملا عادی تبدیل شود:

وارد یک محیط می شویم، صداهای موجود را می بینیم، یکی را انتخاب می کنیم و می شنویم.

بدون اینکه لازم باشد بدانیم پشت صحنه چه اتفاقی می افتد.

این شاید مهم ترین ویژگی هر فناوری موفق باشد؛

آنقدر طبیعی شود که دیگر به فناوری بودنش فکر نکنیم.

Auracast هنوز به آن نقطه نرسیده است.

اما مسیری که Bluetooth LE Audio در حال طی کردن است، نشان می دهد که آینده اتصال صوتی احتمالا بسیار متفاوت تر از چیزی خواهد بود که در اسپیکرهای Bluetooth امروز به آن عادت کرده ایم.

 

سوالات متداول

Auracast چیست؟

Auracast قابلیت Broadcast Audio در اکوسیستم Bluetooth LE Audio است که امکان انتشار یک یا چند جریان صوتی برای تعداد بسیار زیادی از گیرنده های سازگار را فراهم می کند.

آیا Auracast همان Bluetooth است؟

خیر. Auracast یکی از قابلیت های جدید Bluetooth LE Audio است و بر پایه Broadcast Audio کار می کند.

آیا Auracast جای TWS را می گیرد؟

خیر. TWS و Multi-Stream بیشتر برای ارتباط و هماهنگی جریان های صوتی در دستگاه هایی مانند ایربادها کاربرد دارند، در حالی که Auracast برای Broadcast کردن صدا طراحی شده است.

آیا هر اسپیکر Bluetooth از Auracast پشتیبانی می کند؟

خیر. وجود Bluetooth به تنهایی به معنی پشتیبانی از Auracast نیست. محصول باید از قابلیت های لازم LE Audio و Broadcast Audio پشتیبانی کند.

آیا Bluetooth 5.2 یعنی Auracast؟

خیر. LE Audio از قابلیت هایی استفاده می کند که از Bluetooth Core 5.2 معرفی شدند، اما هر محصول Bluetooth 5.2 الزاما LE Audio یا Auracast ندارد.

LC3 چیست؟

LC3 Codec صوتی مورد استفاده در LE Audio است که برای ارائه کیفیت صوتی مناسب با مصرف و نرخ داده بهینه طراحی شده است.

آیا Auracast کیفیت صدای اسپیکر را بیشتر می کند؟

Auracast به خودی خود فناوری افزایش کیفیت صدا نیست. کیفیت نهایی به منبع صوت، Codec، سخت افزار، پردازش صدا و طراحی اسپیکر وابسته است.

Auracast برای تلویزیون چه کاربردی دارد؟

تلویزیون می تواند صدای خود را Broadcast کند تا کاربران دارای هدفون، ایرباد یا تجهیزات کمک شنوایی سازگار، صدای آن را دریافت کنند. این کاربرد به ویژه برای تلویزیون های عمومی در فرودگاه، باشگاه و سالن انتظار اهمیت دارد.

آیا Auracast برای افراد کم شنوا مفید است؟

بله. دسترسی پذیری صوتی یکی از مهم ترین کاربردهای Auracast است و این فناوری می تواند به عنوان نسل جدید سیستم های Assistive Listening مورد استفاده قرار گیرد.

آیا Auracast فقط برای هدفون است؟

خیر. گیرنده Auracast می تواند بسته به طراحی محصول، هدفون، ایرباد، سمعک، اسپیکر یا تجهیزات صوتی دیگر باشد.

آیا Auracast برای اسپیکرهای دنای فعلی وجود دارد؟

وجود Bluetooth در محصولات فعلی دنای به تنهایی به معنی Auracast نیست. برای هر مدل باید مشخصات رسمی همان محصول بررسی شود. برای نمونه، DE-DA2012DJ7Y در مشخصات فعلی خود Bluetooth 5.0 و مجموعه ای از ورودی های صوتی را دارد، اما پشتیبانی Auracast در مشخصات منتشرشده آن اعلام نشده است.

آینده Auracast چیست؟

مسیر توسعه فعلی Bluetooth SIG شامل افزایش پوشش و ظرفیت Auracast، پشتیبانی بهتر از Broadcast های چندجریانی، Spatial Audio، Surround Sound و صوت High Resolution و Lossless است.